woensdag 28 mei 2014

Domein De Ghellinck.


Met ons gezin gaan we heel graag wandelen.
Liefst van al in een gezellig bos/park met de kinderen hun laarzen en speelkledij aan zodat ze lekker vuil mogen worden. Alina houdt nogal van modderwandelingen.

Deze keer was het lekker weer en gingen we naar domein de Ghellink in Wortegem-Petegem.
Een prachtig park met wel drie speelpleinen, een grote visvijver, een speelweide, verschillende wandelroutes en voor de dorstigen een cafetaria.

Ik had moeite om te kiezen uit de vele foto's. Hier zijn alvast sfeerbeelden.

 
De cafetaria (deze was zoals je ziet gesloten aangezien wij blijkbaar altijd gaan als het sluitingsdag is.)
 
 
 
Een insektenhotel en kabbelende beekjes.
 
 
Mijn favoriete boom: 'De treurwilg.'
 
 
 
Er werden dieren gespot.


 

Kindjes die met plezier poseren en genieten van de natuur.
 
 
De speelweide waar je lekker kan rennen, voetballen, verstoppertje spelen, enz.
 
 
 


 
 Er werd gegleden en gedraaid,
 


 
geklommen en zandtaarten gemaakt.


 
En er werd nogmaals geposeerd. Deze keer namen de kindjes de foto's.
 
 
 Om na dit alles nogmaals een speelplein te doen. We hadden er nog maar twee gedaan.
 
Prachtig weer, vrolijke kindjes, mooie natuur, ... wat wil een mens nog meer. Genieten!
 
Nuttige info
 
Domein de Ghellinck

Ga naar de link om meer info te krijgen over waar het park gelegen is, enz.
 

 

 
 

 

Paasfoor in Kortrijk.


Eenmaal per jaar gaan we met ons gezin en een ander goed bevriend gezin naar de paasfoor.
Het is een traditie dat we al tezamen doen nog voor we kinderen hadden en nu blijven doen met de kindjes erbij.

Omdat ik echter een kermis heel duur vind, doorblader ik altijd de streekkrant op zoek naar de extra jaarlijkse bijlage. (Klinkt gierig, maar wie vindt kortingsbonnen nu niet leuk)


 
Het is een volledig boekje vol kortingsbonnen en met kindjes mee is het een boekje voor dubbel zo veel plezier met de helft minder geld.
 
 
Zo kregen we een extra cadeau bij het eendjes vissen.
 
 
Eendjes vissen bij Ducky.

 
Prijzen kiezen en de papa's die de prijzen bijhouden.
 
 We deden een terrasje maar daar zijn er nog geen kortingsbons voor uitgevonden.

 
 
Onze twee sloebers.

 
De sloebers van onze vrienden.

 
Verwonderd keken we naar onderstaande attractie.

 
We besloten wijselijk dat een draaimolen ook wel goed genoeg ging zijn. Met een bon kregen we wel 4 gratis ritten. En aangezien dochterlief nog de flos nam, kreeg ze nog een keertje gratis.



 
 
 
Daarna liepen we verschillende foorkramen voorbij om uiteindelijk te stoppen bij lunapark number one. Normaal gezien ben ik geen lunapark fanaat, maar onze vrienden spelen wel graag een partijtje coin dozer. Meestal is het scenario dan: 'Zij spelen, wij kijken.' Na een paar minuten spelen, kwam de vraag van onze kindjes of ze dat spelletje ook mochten spelen. Pedagogisch is dit waarschijnlijk niet verantwoord, maar voor één keertje veegden we onze voeten eraan. Eén spelletje was het compromis en daarna geen gezeur meer. De kindjes hielden zich aan hun woord en speelden beter dan de volwassenen in de zaal. (natuurlijk had moeder ook hiervan een bon voor extra gratis munten)

 
Na alle cadeautjes bijeen gesprokkeld te hebben en een foto te nemen van mijn voeten om te bewijzen dat ik er ook bij was (Daarna werd het fototoestel van me afgenomen en stond ik officieel op foto), konden we naar het oliebollenkraam.


 
Wie is er niet dol op die heerlijke oliebollen. Door een misrekening hadden we er superveel. (We hadden weer een bon en de gratis bollen niet bijgeteld bij de zakken die we vroegen. 36 oliebollen later...)


 
 
Moe maar tevreden gingen we naar huis. Op naar de volgende activiteit.