zaterdag 13 september 2014

Retrofietstrui!

Vorig jaar werd mijn lieve man 30 net zoals ik.
Ondertussen is er al een 1 achter die 3 komen staan, maar toch wil ik er nog even een blogbericht aan kwijt of misschien wel twee. We zullen zien.

Omdat het toch wel een speciale leeftijd is, hebben de kindjes en ik er iets speciaals van gemaakt.

Een surpriseparty die hij toch ontdekte en niet meer zo surprise werd.
Zelfgemaakte cadeau's van de kindjes.
Megaveel chocomousse.
Een cadeaubon van een fietswinkel voor die helm die reeds lang op het verlanglijstje stond.
Een luxe ontbijt en een zelfgemaakt retro fiets truitje.
Natuurlijk overladen door veel knuffels, kussen, wensen en kaartjes.

Nu gaat het natuurlijk over de retrotrui zoals de naam van het bericht al doet vermoeden.
Ik kocht in de soldeur een patroon. 

 
De Flandria van Les Frères Victor.
 
Een pracht van een patroon waar alles bijzonder goed staat uitgelegd.
Omdat ik mijn man zijn maten moest weten, had hij al een vermoeden wat ik ging maken. Hij stelde zelfs langs zijn neus weg de kleuren voor. Groen en zwart moest het worden.
Gelukkig heeft die man van mij standaard maten. Geen aanpassingen, wat een opluchting.
 
Ik maakte een medium omdat zo een fietstrui een beetje moet spannen volgens mijn ventje.
Een beetje naaien, een beetje lostornen, een beetje verder naaien, trots zijn dat het alleen gelukt is, verpakken en afgeven.
 
Het resultaat:
 


 
Nuttige info
 
Stof, rits, patroon en versteviging: www.soldeur.be
Fiets: een oude fiets van het internet dat mijn man restaureerde.

 



My first mini give away!

Een give away, iedereen doet het tegenwoordig.
Voor mij een eerste reden om het niet te doen dan.
Omdat ik liever averechts doe.
Omdat ik niet hou van mee te lopen met de massa.
Omdat ik niet zo hou van hypes.

Nochtans ik geef graag cadeautjes.
De perfecte winkel vinden met het ideale geschenk.
Iets zelf in elkaar knutselen.
Een lekker dessert maken.

En naast het geven, geniet ik ook van de aanblik van de ontvanger.
Gelukkige gezichten, ontroerde gezichten, blozende gezichten.
Het doet me wel iets.
Je kent het wel. De warme gloed die je voelt in je buik als je iets doet of geeft aan iemand.

Dus ben ik verkocht. Want het schijnt leuk te zijn: 'een give away' en het geeft je de warme gloed.

Het is iets klein om te starten.

Ik kocht deze zomer twee bollen wol in de veritas volgens het principe: 'één bol = één sjaal'. Waarom ik er dan twee dezelfde meebracht? Om er een megasjaal van te maken.
Maar op het laatste moment heb ik me bedacht. Resultaat = één bol wol over.
Ik geef natuurlijk geen bol wol weg.
De sjaal wordt wel nog gebreid en die kunnen jullie winnen.

 
De wol die een sjaal zal worden.

 

De reeds gebreide sjaal.
 
Wat moet je doen om kans te maken?
 
1. Volger worden van mijn blog.
2. Een reactie nalaten onder dit bericht met een antwoord op de volgende vraag: 'Welk cadeau krijg jij graag voor uw verjaardag?
 
Wanneer de teller op 25 volgers staat zal een onschuldige kinderhand de gelukkige winnaar bekend maken.


"May the odds be ever in your favor!"






donderdag 11 september 2014

Schilderschort op aanvraag.

Voor school hebben kinderen spullen nodig.
Gelukkig is de school van Alina en Cedric heel zuinig en is de lijst dus klein.

Boeken kaften daar doen ze niet aan mee. Halleluja!
Een pennenzak heb je ook niet nodig. Het gerief dat ze krijgen in school blijft in school.
Schrijfgerief, mappen, schriften, enz... allemaal niet nodig.

Wat moet je dan wel voorzien?
Een schilderschort.
Alina die was reeds voorzien van in de kleuterklas. Toen kon ik nog niet naaien en had moeke een herenhemd verkleind tot kinderversie. Die versie bleek nu nog schitterend te gaan.
Voor Cedric deed ik hetzelfde en zat ik voor een aantal jaren goed.

Maar een andere mama had een probleem. Geen schildershort. Toch geen versie in stof zoals de school vereiste. Dus vroeg ze of ik toevallig dat eens niet in elkaar kon naaien. Geen probleem aangezien ik net een schort voor Alina vanonder mijn naaimachine liet rollen.

Een avondje goed doorwerken en de volgende dag had Alina's klasgenoot Emiel (of moet ik vriendje zeggen aangezien dochterlief de kriebels te pakken heeft) een schilderschort. Volledig gepersonaliseerd.

Moeder en zoon blij en ik een paar coole foto's en blogbericht rijker.






Alhoewel ik een maat negen jaar uitknipte en de jongen in kwestie slechts zes jaar is, paste de hemd al redelijk goed. Dan voorzie je een schort dat kan meegaan tot het derde leerjaar ;-).

Nuttige info

Stof: www.stoffenspektakel.be
Knopen: Lang leve kamsnaps!
Flockfolie: www.soldeur.be
Patroon: Gingerbread uit Homemade mini couture

woensdag 10 september 2014

In stijl naar de tekenles!

Alina is een echt meisje.
Roze, glitter, poppen, cup cakes, stofjes, elfjes, dansen, bloemen, zwierende rokjes, knutselen, enz...
Ik kan de rij nog langer maken maar het zegt al genoeg.
Als hobby ging ze reeds dansen. Maar tijdens de zomervakantie kwam Alina af met nog iets extra.
Een vriendin ging starten in de tekenschool 'Gavka' en Alina wou mee. Vader en moeder even overlegt, gekeken of dit in de planning past en in september kon Alina van start gaan.

Hoeveel het kost? 66€ voor een volledig jaar.
Wat je nodig hebt? Alleen een potlood en een gom.

Dus dat viel allemaal heel goed mee. Tot Alina haar eerste les erop zat en ze een waslijstje aan benodigd materiaal mee had. Die hobby bleek toch iets duurder dan gedacht. Maar ze doet het graag dus kocht moeder wat nodig was.

Penselen en potloden met een speciaal nummer, slijper, gom, mengpotjes, beker, potloden, stiften, vod, schaar, lijm, ... alles werd aangeschaft en zou uitsluitend voor de les gebruikt worden. (speelstiften en kleurpotloden hebben ze genoeg)
Maar één iets is niet zo eenvoudig te vinden. Een schilderschort in stof. Gelukkig kan mama naaien denk ik dan.

 
Al haar materiaal
 (de pennenzak werd aangekocht omdat ik nog steeds geen nut zie in pennenzakken zelf maken)
 
Voor de schort gebruikte ik het patroon van het Gingerbread hemd. Ik verlegde de mouwen en tekende een negen jaar uit. (de dochter is er maar zes) Een paar kamsnaps erin, een naamlabel en klaar zijn we.
 
 
Alina koos dit stofje.

 
Alina kreeg ooit van haar Peter dit koffertje cadeau met servies in. Blijkt dat dit nu een schitterende knutselkoffer is.
 
 
Poseren met de schort.

 
In stijl naar de tekenles!
 
Alina volgt deze les iedere woensdag en voorlopig is het een echt succes. Mama trots en kind gelukkig, wat wil een mens meer.
 
Nuttige info
 
Stof voor de schilderschort: www.stoffenspektakel.be
Koffer: Cadeau van de peter.
Tekenmateriaal: www.ava.be
                           www.dreamland.be
 

 






 
 
 




Een Gingerbread Dino Hemdje!

Meestal naai ik kledij voor Alina.
Reden?
Het is eenvoudiger en er zijn veel meer mooie stoffen voor meisjes.
Om de zoon echter niet tekort te doen, besloot ik om nog eens iets voor hem te naaien.

Een Hemdje werd het en wat voor één. Een echte 'Gingerbread' uit het boek 'Homemade Mini Couture'. Reeds vele malen zag ik dit patroon bij naaivriendinnen de revue passeren en uiteindelijk besloot ik om het boek aan te schaffen of beter gezegd cadeau te krijgen.


Een echte aanrader!
 
Het knippen ging redelijk vlot en dan bleef het hele zaakje liggen. Een volledige zomervakantie! (shame on me)
Maar met de start van het nieuwe schooljaar en de naailes kwam er verandering.
Na een paar uur had ik een hemdje en een gelukkige Cedric.


 
De voorkant.

 
Samen met de hond.
 
 
De achterkant.
 
Aangezien Cedric momenteel verliefd is op Dino's was de stof een voltreffer. Ik had hem al meer dan een jaartje in de kast liggen en ben blij dat hij eindelijk zijn doel vond.
Voor de knopen gebruikte ik kamsnaps. Voor kinderen lekker handig om open te doen en voor de mama veel minder werk om te plaatsen.
 
Nuttige info
 
Knopen: Lang leve de kamsnaps!
Het patroon: Gingerbread uit 'Homemade mini couture.'








dinsdag 26 augustus 2014

Bambi in een Jurk.

Ik ging eens naar de soldeur en kocht een patroon. Eentje voor bij de verzameling want net zoals met knopen ben ik er verslaafd aan.
Mocht ik al de patronen maken die in mijn bezit zijn dan was ik binnen tien jaar nog niet klaar. Maar een mens wil kunnen kiezen toch.

Het patroon:
 
Verschillend van mijn andere patronen is dat deze niet bleef liggen. Ik zag er een prinsessenjurk in voor Alina en zij koos het stofje voor bij de jurk.
 
 
De knoopjes in de vorm van een bloem vond ik in de stoffenkamer te Gent.
 
De jurk vond ik mooi, maar toch werden er een paar aanpassingen gedaan. Zo vielen de strikken weg en werd er paspel toegevoegd en tekende ik met hulp van de naailerares een half kraagje erbij (de kraag loopt niet door naar achteren).
 
Omdat het juni was en de naailes op zijn einde liep, bleef de jurk liggen. Ik had het lef niet om zelf verder te doen tijdens de vakantie (slechts 4 maanden ervaring in het naaien leken me niet voldoende).
 
In september haalde ik het pareltje weer boven en besloot vol goede moed verder te doen. Drie lessen later had ik een jurk. Een jurk waar immens veel tijd is in gekropen en waar ik beter als beginnend naaister niet aan was begonnen. Maar het resultaat kan ermee door.
 
 
Voorkant en achterkant van de jurk.
 



 
De jurk op model.
 
Ondertussen is de jurk al bijna een jaar oud maar ze zwiert nog altijd even goed. Toch denk ik van het patroon nog eens boven te halen om een nieuw exemplaar te maken. Eerst mezelf nog wat overtuigen.
 
Nuttige info
 

Kanten boordje: www.veritas.be
Stof, paspel, patroon: www.soldeur.be
 
 
 

 

 

I want Candy ...

Op 18 juli 2014 werd mijn prinsesje Alina zes jaar.
Bijna niet te geloven dat zo een klein ukje zo snel groeit en verandert.

Van dit:
 
 
Naar dit:
 

 
Het is een special meisje die dochter van mij. Eentje die weet wat ze wil en die houdt van perfectie. Eentje die zowel speels als serieus kan zijn. Eentje die de dingen in vraag stelt. Een dochter zoals geen ander. En die meid wou deze keer een snoepjestaart voor haar verjaardag.
Ze gelooft waarschijnlijk dat moeder een toverstafje bezit zoals haar favoriete elf tinkelbel en alles kan maken wat in haar hoofdje zit. Ik wil haar dan niet teleurstellen dat dit niet zo zou zijn (toch niet bij een snoepjestaart)
 
Vol goede moed begon ik eraan en wat bleek, zo moeilijk is het niet.
Zorg voor isomo, een mega berg snoepjes waar je tijdens het maken af en toe eentje van opeet en tandenstokers.
 
 
De isomo werd bekleed met aluminiumfolie om het allemaal wat hygiënischer te maken en het opprikken van de snoepjes kon beginnen. Een uurtje werk en een pijnlijke buik later was ik klaar en trots op mezelf (soms mag dat wel eens).
 

 
Het resultaat: een taart om van te smullen!
 
Nuttige info
 
Isomo: www.aveve.be
            Ze hebben hier veel verschillende vormen en groottes zodat je veel mogelijkheden hebt.
Snoepjes: www.colruyt.be




 
Tips en tricks
 
* Gebruik verschillende snoepen en koop er genoeg. Niets zo erg als een taart met allemaal dezelfde snoepen of eentje die snoep tekort komt.
 
* Koop zowel harde als zachte snoepen. De zachte worden makkelijker opgeprikt en kunnen goed gaatjes toestoppen.
 
* Zorg ervoor dat alles bekleed is.
 
* Bedek de taart met folie als je ze niet onmiddellijk opeet anders wordt de snoep hard.



Knikkers in een zakje!

Hoewel ik graag naai, heb ik soms eens zin om te haken of te breien.
Nu had ik weer zo een momentje. Maar ik wou ook wat restjes wol wegwerken. Dus zocht ik naar een project waarbij er geen nieuwe wol moest worden aangekocht.


In het boek: 'Haken & kleur - een huis vol geluk' van Saskia Laan en Claire Boeter vond ik een beschrijving voor het maken van een knikkerzakje.
Een klein maar ideaal project aangezien de zoon een grote hoeveelheid knikkers heeft die roepen om een deftig zakje.
Haaknaald 3, wol in bruin en wit en een borduurnaald voor de sterren verder krijgen we dit.

 
Slechts een paar van zijn knikkers.

 
Het opgevulde zakje.
 
 
Een blije zoon.
 
Nuttige info

Boek: Haken & kleur - een huis vol geluk van Saskia Laan en Claire Boeter.
          Ik heb dit aangekocht in  het Hobbypleintje in Waarmaarde.
          http://www.hobbypleintje.be/
 
Wol: Restjes wol uit eigen voorraad.

woensdag 28 mei 2014

Domein De Ghellinck.


Met ons gezin gaan we heel graag wandelen.
Liefst van al in een gezellig bos/park met de kinderen hun laarzen en speelkledij aan zodat ze lekker vuil mogen worden. Alina houdt nogal van modderwandelingen.

Deze keer was het lekker weer en gingen we naar domein de Ghellink in Wortegem-Petegem.
Een prachtig park met wel drie speelpleinen, een grote visvijver, een speelweide, verschillende wandelroutes en voor de dorstigen een cafetaria.

Ik had moeite om te kiezen uit de vele foto's. Hier zijn alvast sfeerbeelden.

 
De cafetaria (deze was zoals je ziet gesloten aangezien wij blijkbaar altijd gaan als het sluitingsdag is.)
 
 
 
Een insektenhotel en kabbelende beekjes.
 
 
Mijn favoriete boom: 'De treurwilg.'
 
 
 
Er werden dieren gespot.


 

Kindjes die met plezier poseren en genieten van de natuur.
 
 
De speelweide waar je lekker kan rennen, voetballen, verstoppertje spelen, enz.
 
 
 


 
 Er werd gegleden en gedraaid,
 


 
geklommen en zandtaarten gemaakt.


 
En er werd nogmaals geposeerd. Deze keer namen de kindjes de foto's.
 
 
 Om na dit alles nogmaals een speelplein te doen. We hadden er nog maar twee gedaan.
 
Prachtig weer, vrolijke kindjes, mooie natuur, ... wat wil een mens nog meer. Genieten!
 
Nuttige info
 
Domein de Ghellinck

Ga naar de link om meer info te krijgen over waar het park gelegen is, enz.